به محتوای اصلی

دستیار هوش مصنوعی

فیکارو یک BaaS هوش مصنوعی است: به‌جای ساخت دستی مدل داده، می‌توانید کسب‌وکارتان را به فارسی توصیف کنید تا بک‌اند ساخته و همان لحظه مستقر شود. دستیار داخل هر پروژه در دسترس است — از منوی «دستیار» یا دکمهٔ شناور پایین صفحه.

چطور کار می‌کند؟

کار عمداً دو مرحله‌ای است، چون مهم‌ترین تصمیم پروژه نباید بی‌سروصدا گرفته شود:

  1. توصیف و پیشنهاد. می‌نویسید چه می‌سازید — مثلاً «فروشگاه لوازم خانگی با سفارش و مشتری». دستیار فهرست جدول‌ها را پیشنهاد می‌دهد، هرکدام با یک خط توضیح و سطح دسترسی‌اش: عمومی، همهٔ کاربران واردشده، یا فقط رکوردهای خود کاربر.
  2. تأیید و ساخت. فهرست را اصلاح یا تأیید می‌کنید. بعد فیلدها، روابط، دادهٔ نمونهٔ فارسی و اولین درخواست اجراشدنی ساخته می‌شوند — با همان اسم‌ها و همان سطح دسترسی که دیده‌اید.

خروجی دستیار از همان اعتبارسنجی‌ای رد می‌شود که قالب‌های رسمی فیکارو رد می‌شوند. یعنی چیزی که تحویل می‌گیرید یک تعریف مستقرشدنی است، نه پیش‌نویسی که باید خودتان بازبینی و اجرا کنید.

هوش مصنوعی فقط در لایهٔ ساخت است. درخواست‌های اپ شما را همیشه موتور قطعی فیکارو اجرا می‌کند — پس پاسخ API هیچ‌وقت حدس یک مدل نیست، تأخیر و هزینهٔ مدل را ندارد و رفتارش تکرارپذیر است.

هزینه

هزینهٔ هر ساخت همان لحظه و پیش از شروع نشان داده می‌شود و از موجودی نقدی کیف‌پول کم می‌شود — نه از اعتبار هدیه، چون این یکی هزینهٔ بیرونی واقعی دارد. اگر موجودی کافی نباشد، دستیار قبل از خرج کردن می‌گوید و چیزی کم نمی‌شود.

ویرایش مدل داده با دستیار

پروژه یک‌بار از صفر ساخته می‌شود، ولی هر وقت خواستید می‌توانید تغییرش بدهید. در همان صفحهٔ دستیار، روی پروژه‌ای که از قبل مدل داده دارد، بنویسید چه چیزی کم است یا باید عوض شود — مثلاً «یک جدول نظر برای محصول‌ها اضافه کن» یا «سفارش‌ها را خصوصی کن».

فرقش با ساخت این است که چیزی وعده داده نمی‌شود: دستیار فهرست دقیق تغییرها را نشان می‌دهد، همان فهرستی که اگر خودتان در مدل داده تغییر می‌دادید می‌دیدید — با درجهٔ ایمن / هشدار / مخرب و تعداد رکوردی که هرکدام تحت تأثیر قرار می‌دهد. تا وقتی تأیید نکنید هیچ چیز عوض نمی‌شود، و اعمال کردن رایگان است چون مدلی اجرا نمی‌شود.

  • تغییری که داده پاک می‌کند (حذف جدول یا فیلد، یا عوض کردن نوع یک فیلد) قرمز علامت می‌خورد و تا وقتی صریحاً تأییدش نکنید اعمال نمی‌شود.
  • گفت‌وگوی ویرایش تمام نمی‌شود: یک تغییر را اعمال می‌کنید و بعدی را در همان گفت‌وگو می‌خواهید.
  • اگر بین آماده شدن یک تغییر و اعمال آن، مدل داده را از جای دیگری عوض کرده باشید، دستیار اعمال را رد می‌کند و می‌گوید دوباره بپرسید — تا تغییری که ندیده‌اید روی کارتان نرود.

مرزهای نسخهٔ فعلی

  • قانون تولید نمی‌شود. اعتبارسنجی و محرک‌ها را خودتان در قوانین اضافه می‌کنید — جایی که Dry Run دارید و پیش از اعمال، اثر قانون را روی دادهٔ واقعی می‌بینید. این در ویرایش هم صادق است.
  • تغییر نام ممکن نیست. رکوردهای موجود مقدارشان را زیر نام قدیمی نگه می‌دارند و چیزی آن‌ها را جابه‌جا نمی‌کند، پس تغییر نام در عمل یعنی حذف ستون و ساختن یک ستون خالی کنارش. دستیار این کار را انجام نمی‌دهد و می‌گوید چرا.
  • دادهٔ نمونه فقط در ساخت اول ساخته می‌شود. ریختن رکورد نمونه در پروژه‌ای که دادهٔ واقعی دارد تصمیمی نیست که دستیار بگیرد.
  • گفت‌وگوی ساخت بعد از ساخت به‌صورت فقط‌خواندنی بایگانی می‌شود تا همیشه معلوم باشد بک‌اند از روی چه توصیفی ساخته شده.

بعدش چه؟